Reklama

    Najbliższe wydarzenia

    Brak wydarzeń

    Zatrucie rtęcią u dzieci

    Andrew Hall Cutler „Amalgam Illness” - fragmenty

     

    Dlaczego chelatować dzieci?

     

    Wielu dzieci dotyka zatrucie rtęcią albo innymi toksynami środowiskowymi. Powodują one często opóźnienia w rozwoju, problemy z uczeniem się, autyzm, hiperaktywność, alergie i astmę. Można te schorzenia wyleczyć stosowną detoksykacją a jeśli ma ona miejsce w dzieciństwie, większość deficytów w rozwoju intelektualnym, emocjonalnym i fizycznym można nadrobić poprzez ciągle trwający proces wzrostu, który w naturalny sposób zmienia i poprawia te kwestie.

    Niestety wielu lekarzy boi się spróbować czegokolwiek, aby pomóc dzieciom, ze strachu przed odpowiedzialnością za ewentualne następstwa, gdyż mechanizm metabolizmu u dzieci jest zbadany w dużo mniejszym stopniu niż analogiczny mechanizm u osób dorosłych, jak również trzeba dokładnie prześledzić wszystkie wyniki badać aby ustalić, które różnią się od norm z uwagi na młody wiek pacjenta. Dodatkowo, dawki leków dostosowane są do wagi, co wymaga przeliczenia ich przy wypisywaniu recept zamiast wypisywania dokładnie tej samej dawki dla każdej osoby, jak ma to miejsce z dorosłymi.

    Jest istotnym, aby wcześnie podjąć leczenie dzieci tak, aby nie przegapić szansy na całkowite wyleczenie związane z naturalnym procesem rozwoju. Dzieci leczą się szybciej i w większym stopniu z wielu schorzeń niż dorośli. Dzieci maja też tę zaletę, że przez cały czas ktoś się nimi zajmuje. Dorośli muszą poświęcać wiele energii na troszczenie się o siebie samych, zarabianie na utrzymanie, organizowanie wielu rzeczy. Dzieci nie mają tych obciążeń. Najlepsze wyjście to odtruwać je wcześnie, podczas gdy wciąż korzystają z zalet wspierającego je środowiska.

    Jest jeszcze jeden bardzo dobry powód przemawiający za wczesnym odtruwaniem dzieci. Podczas procesu dojrzewania, również seksualnego i doświadczania wieku młodzieńczego, duże ilości hormonów działają na organizmy dzieci i powodują istotne zmiany. W szczególności, w szybkim tempie rosną i zmieniają się mózgi dzieci. W tym czasie wiele wcześniejszych problemów z uczeniem się czy zachowaniem znika. Jeżeli odtrujesz swoje dziecko ZANIM ten proces się zakończy, jest większa szansa, że osiągnie ono stan normalnego, rozsądnego, dobrze zachowującego się nastolatka. Jeżeli NIE odtrujesz dziecka, może rozwinąć w sobie NOWE problemy z zachowaniem w okresie dojrzewania, a trudniej jest opanować i kontrolować nastolatków niż małe dzieci. Nie przeocz tej szansy przez zbyteczne oczekiwanie!

    Najbardziej oczywistą różnicą w aspekcie biochemii u dzieci i dorosłych jest to, że dzieci nie wytwarzają ani nie używają hormonów steroidowych (hormony nadnerczy i hormony płciowe) podczas wczesnych etapów swego życia. Te hormony mają również wpływ na wzrost aż do osiągnięcia wzrostu dorosłego człowieka. Z tego powodu przy leczeniu dzieci najlepiej jest unikać jakichkolwiek hormonów steroidowych, jeżeli jest to możliwe. Zalicza się do nich pregnenolon, DHEA, kortyzol, glukokortykoidy, estrogeny, androgeny, androstenedione, testosteron itp. Nie używaj ich, o ile nie jest to absolutnie konieczne.

    Najistotniejszym problemem hormonalnym u dzieci jest niedobór hormonów tarczycowych. Ciche, niemrawe, słabe dzieci, które wolno rosną mają z dużym prawdopodobieństwem obniżone funkcje tarczycy o ile są też inne przesłanki, aby podejrzewać, że są zatrute rtęcią. Jeżeli do tego moczą się w nocy albo w dzień do bardzo późnego wieku, należy przypuszczać, że ich przysadka nie funkcjonuje prawidłowo i trzeba to leczyć, ale badanie TSH jest bezużyteczne dla ustalenia leczenia i jego późniejszego monitorowania.

    Inne różnice są następujące: dzieci zużywają więcej pożywienia w stosunku do swojej wagi i dlatego mogą korzystać z większej dawki suplementów niż sugerowałaby to ich waga; żelazo jest dla dzieci bardziej toksyczne niż dla dorosłych i nie należy go używać chyba że są wyraźne wskazania; metabolizm dzieci jest szybszy, więc substancje podawane w małych częstych dawkach, powinny być dawane częściej niż u dorosłych jeżeli dziecko wyraźnie ma z tym jakiś problem; układ odpornościowy u dzieci jest o wiele bardziej aktywny niż u dorosłych; aminokwas arginina jest niezwykle istotny dla dzieci.

    DMSA zostało w szczególny sposób zatwierdzone do użytku leczniczego u dzieci zatrutych ołowiem. Jest bezpieczne dla dzieci. W technicznym sensie DMSA zostało zatwierdzone tylko do użytku na dzieciach – stosowanie go przez dorosłych jest „kontrowersyjne”. Należy stosować DMSA u dzieci zatrutych metalami. Po to ten lek został stworzony.

    Jeśli masz dziecko i chcesz je odtruć, znajdź lekarza, który naprawdę chce pomóc wyzdrowieć chorym dzieciom i ma otwarty umysł, zamiast takiego, który wybrał pediatrię bo miło jest spotykać z niemalże zdrowymi dziećmi i za bardzo się nimi nie przejmować. Taki lekarz nie musi być pediatrą. Rzadko napotkasz na pediatrę czy lekarza rodzinnego, który poprowadzi Cię przez cały, tak skomplikowany projekt i nie będzie chciał Cię odesłać gdzieś – gdziekolwiek – bo ciężko mu wymyślić, co zrobić dalej.

    Rtęć i inne metale ciężkie mają wpływ na emocje. Marlowe dowiódł, że dzieci zaburzone emocjonalnie mają zwiększony poziom rtęci i ołowiu. Zwracaj uwagę na to, jak się czuje Twoje dziecko. Wielu dorosłych z trudnością przyjmuje to, że dziecko może być poważnie zaburzone emocjonalnie i samo sobie z tym nie poradzi. Zdarza się to często przy zatruciu rtęcią. Dzieci nie mają tej dojrzałości, żeby radzić sobie z emocjami. Musisz im w tym pomóc. Naucz się rozmawiać z dzieckiem o jego emocjach, bądź otwarty i akceptuj tak, aby nie wyrobić w nich nawyku mówienia Ci tego, co chcesz usłyszeć i uwierz w to, co dziecko Ci mówi.

    Rtęć zaburza działanie nerwu trójdzielnego i może powodować problemy z widzeniem. Jako, że oftalmolodzy (lekarze, którzy zajmują się operacjami oka) nie wiedzą, jak szukać takich zaburzeń i czym one dokładnie są, często są one pomijane i diagnozowane jako deficyty uwagi czy dysleksja. Można to wyleczyć terapią optometryczną, po zakończeniu odtrucia. Ta terapia powinna być wykonana przez optometrę a nie oftalmologa, wówczas bardziej prawdopodobny jest pozytywny jej skutek. Jeżeli po tej terapii jest regres, oznacza to, że trzeba kontynuować odtrucie.

    Zwiększona ilość rtęci odpowiada też poziomowi inteligencji w dzieciństwie (Marlowe et al., 1986). Jako, że inteligencja odpowiada za sukces w szkole, w kręgach towarzyskich, w pracy i w ogóle w życiu, sensownym jest odtruwanie dzieci tak wcześnie, jak to możliwe, aby nie musiały nadrabiać zbyt wiele, gdy powrócą im funkcje mózgu. Nie wiadomo, czy zewnętrznie spowodowane deficyty w inteligencji podczas lat dzieciństwa, prowadzą do trwałych deficytów, których nie da się później nadrobić.

    Szansa, aby Twoje dziecko było mądrzejsze, zdrowsze, bardziej stabilne emocjonalne i nadgoniło swoje problemy poprzez naturalną ścieżkę rozwoju, warta jest wykorzystania.

    Zwykle więcej niż jeden członek rodziny jest zatruty rtęcią. W tym przypadku lepiej nie opóźniać odtruwania wszystkich. Jeżeli oboje dorośli są zatruci, najlepiej aby to zdrowsze opóźniło odtruwanie albo zaczęło bardzo powoli, podczas gdy pozostały dorosły i dzieci mogą odtruwać się szybciej.

     

     

     

     

     

    Magnez, potas, miedź i żelazo

     

    Wiele osób zatrutych rtęcią ma niski poziom magnezu. Jako, że ten minerał jest obecny głównie w komórkach, a nie we krwi, niski poziom magnezu nie jest odzwierciedlany w testach. Problem ten jest wyjątkowo istotny u osób, u których:

    - poziom magnezu w osoczu jest poniżej 1,6

    - niska jest zawartość magnezu w czerwonej krwince

    - doustne przyjmowanie suplementów z magnezem ma efekt przeczyszczający przy dawce magnezu 600 mg dziennie i mniej

    - masz fibromyalgię

    - masz anginę

    - w nadmiernym stopniu wydalasz potas z moczem.

    Często u osób z obniżoną funkcją nadnerczy występuje niedobór magnezu. Poziom magnezu we krwi nie jest wiarygodnym badaniem poziomu magnezu w organizmie. Bardziej wiarygodne jest badanie zawartości magnezu w czerwonej krwince, jednak też nie jest ono przesądzające. Niektóre wzorce wynikające z badań aminokwasów, dodatkowo fibromyalgia, angina, skurcze mięśni i przeczyszczający efekt działania doustnych suplementów z magnezem w dawce poniżej 600 mg sugeruje niedobór magnezu. Wszystkie testy są trudne w interpretacji, gdyż poziom magnezu może być niski z powodu nadmiernego wydalania przez nerki albo z powodu zbyt niskiej podaży magnezu.

    Niedobór magnezu powoduje niepokój, sztywność mięśni (w wyjątkowych przypadkach tężycę), niski poziom potasu oraz umożliwia niektóre przemiany biochemiczne. Jeżeli masz skurcze mięśni, przyjmij trochę potasu i magnezu, aby ustąpiły.

    Niedobór magnezu można leczyć różnymi suplementami doustnymi. Jeżeli jest problem z absorpcją magnezu przez jelita, kąpiele w siarczanie magnezu pozwolą na łatwiejsze jego przyswojenie. W niektórych aptekach dostępna jest też na receptę maść z siarczanem magnezu połączona z DMSO, która powoduje że dość duża ilość magnezu jest przyswojona przez skórę. Są też protokoły podawania magnezu dożylnie, opisane w dodatku. Podawanie tauryny, jeżeli jest jej niedobór, może również wyrównać poziom magnezu.

    Niedobór potasu zwykle idzie w parze z niedoborem magnezu i też wymaga korekcji. Niski potas i sód w badaniu włosa albo krwi w pierwszej kolejności świadczy o złej pracy nadnerczy. Kortyzol też będzie zwykle niższy niż powinien być. Będzie to często prowadziło do niepokoju i depresji (niemal zawsze mylnie zdiagnozowanej przez lekarzy jako problem psychiczny a nie fizyczny) z powodu hipoglikemii. Problem ten powstaje zwykle z powodu słabej absorpcji magnezu z poziomu jelita i słabej reabsorpcji w nerkach. Tu też może pomóc tauryna. Przyjmowanie magnezu w formie aspartate albo malate może również być pomocne. Magnez pomaga w absorpcji potasu.

    Przyjmowanie w suplementach argininy, glutaminy i tauryny pomaga w wyleczeniu jelita i wówczas poprawia się absorpcja magnezu. Przyjmowanie suplementów alkalizujących mocz pomoże w zatrzymywaniu magnezu. Kofeina przyspiesza wydalanie magnezu i powinno się jej unikać przy niskich poziomach tego pierwiastka. Niskie funkcje tarczycy obniżają poziomu magnezu, co można zwiększyć poprzez podawanie suplementów na pracę tarczycy. Wazopresyna, hormon antydiuretyczny, który produkuje przysadka w celu kontrolowania gęstości moczu, też pomaga w zatrzymywaniu magnezu przez nerki.

    Osoby z poziomem potasu i magnezu w serum - wysokim albo w górnej granicy normy ale z niskim poziomem potasu i magnezu w czerwonej krwince mają problem z przedostaniem się tych minerałów do komórek. Ważne jest, aby wystarczająca ilość potasu i magnezu przedostała się do wnętrza komórki i magnez lub potas winny być suplementowane w dość dużych ilościach pomimo ich poziomu w osoczu. Ważne, aby suplementację potasu nadzorował lekarz, gdyż wysoki potas może spowodować poważne zaburzenia pracy serca. Suplementowanie w ilości wyższej niż 1g dziennie wymaga nadzoru lekarza. Jeżeli będziesz przyjmował tę samą ilość magnezu i potasu, komórki zaczną go lepiej przyswajać i poziomy tych minerałów w osoczu SPADNĄ.

    Jeżeli miedź albo żelazo są podwyższone, powinno się je wykluczyć z diety i suplementacji, aby nie ingerować w ich absorpcję. Idealne poziomy tych pierwiastków to dolne granice normy. Poziom żelaza można obniżyć przez regularne oddawanie krwi. Jeżeli poziomy te są niskie, należy ostrożnie suplementować aż do wyrównania poziomów. Jeżeli masz artretyzm albo inny stan zapalny możesz dobrze zareagować na suplementację żelazem nawet przy normalnych jego poziomach. Powinno się spróbować takiej suplementacji przez tydzień w celu stwierdzenia, czy jest różnica.

    Miedź zwiększa oznaki napięcia przedmiesiączkowego. Obniżanie jej poziomu zmniejszy te oznaki. Wyłączenie pokarmów bogatych w miedź i przyjmowanie 10-20 mg cynku i 250-1000 mcg molibdenu z każdym posiłkiem zredukuje absorpcję miedzi.

    Wiele osób ma upośledzone wydalanie miedzi. Może być to genetyczne albo nabyte.. Normalnie 80% miedzi jest wydalane z żółcią, 16% przez przewód pokarmowy, 4% z moczem. Miedź z żółcią i treścią przewodu pokarmowego jest wydalane z kałem.

    Okres półtrwania miedzi u zdrowej osoby to około 35 dni. U osoby, która nie wydala miedzi z żółcią, ten okres zwiększa się do 175 dni a koncentracja miedzi w organizmie zwiększa się pięciokrotnie. Wówczas miedź może osiągnąć poziom toksyczny. Oznaki tego są związane ze stanem psychicznym.

    Oprócz problemów genetycznych, wszystko co wpływa na wydalanie żółci, tak jak kamienie w woreczku żółciowym czy schorzenia wątroby, podwyższy poziom miedzi w organizmie.

    Kwas alfa-liponowy zwiększa poziom miedzi w moczu i treści przewodu pokarmowego ale eliminuje wydalanie miedzy w żółci. Dlatego dla osoby zatrutej miedzią kwas alfa-liponowy może być albo pomocny albo szkodliwy a poziom miedzi należy mierzyć raczej w kale niż moczu (taki test dostępny jest przez Doctor’s Data). Jeżeli poziom miedzi w kale zwiększy się przez użycie kwasu alfa-liponowego, oznacza to, że jest on pomocny w oczyszczaniu ciała z miedzi, ale jeśli się zmniejszy – ALA jest przeszkodą i będzie sprawiać, że poziom miedzi w organizmie będzie się zwiększał.

    Dzienne dozwolone spożycie miedzy to 2-5 mg, z czego 40-60% albo 1-3 mg podlega absorpcji. Ktoś, kto nie wydala miedzi z żółcią musi ograniczyć przyjmowanie miedzi do 0,2-0,6 mg dziennie, aby utrzymywać poziomy miedzi w tkankach w normie.

    Witamina C w dużych ilościach, cynk i molibden zmniejszają absorpcję miedzy z jelita. Przyjmowanie 10-20 mg cynku, 250-1000 mcg molibdenu, 250-500 mg wapnia i 2 gramy witaminy C z każdym posiłkiem w dużym stopniu zmniejszy absorpcję miedzi. Przyjmowanie cynku i manganu w stosunku 20:1 zwiększy wydalanie miedzi z moczem.

    Niskie poziomy hormonów tarczycowych zwiększa poziom miedzi w organizmie a zwiększone poziomy tych hormonów, jak i kortyzolu – obniżają poziom miedzi. Zapewnienie prawidłowych poziomów hormonów tarczycy i kortyzolu jest istotne dla prawidłowego wydalania miedzi.

    Leki, które mają wpływ na wydalanie miedzi to estrogeny, thorazine, librium, norpramin, diuril, orinase, carbamazepine, tapozol i indocin.

    Podczas gdy penicylaminę jest często podawana jako środek zwiększający wydalanie miedzi, na wiele osób środek ten nie działa zbyt dobrze. Każdy z podwyższonym poziomem cysteiny w osoczu albo nietolerancją tioli w diecie nie będzie dobrze reagował na ten lek.

    Miedź uczestniczy w wytwarzaniu hemoglobiny, czerwonych krwinek i tkanki kostnej. Niski poziom miedzi zmniejsza poziom ww. i też powoduje stępienie zmysłu smaku.

    Witaminy A, B3, B5, B6 i C antagonizują działanie miedzi, tak samo jak żelazo. Właściwa suplementacja tych witamin może zredukować toksyczny efekt podwyższonego poziomu miedzi.

     

    Kwasy tłuszczowe

     

    Niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe (NNKT) kontroluję funkcję membran komórkowych, jak również są prekursorami cząsteczek (prostaglandyny, tromboksany, leukotrieny) regulujących funkcje układu immunologicznego, krzepnięcia krwi i innych układów. Nadmiar jednego NNKT w porównaniu z innymi może powodować zbyt duże albo zbyt niskie: stan zapalny, reakcje układu immunologicznego itp. Ilość przyjmowanych kwasów tłuszczowych może być regulowana dietą i suplementacją.

    Najbardziej powszechnym problemem jest Prag kwasów omega-3 w porównaniu do omega-6. Może być to zwykle łatwo uregulowane przyjmowaniem 1-6 łyżeczek oleju lnianego dziennie. Po takiej 3-4 tygodniowej kuracji komórki krwi osiągają równowagę, ale zajmuje wiele lat, aby do równowagi wróciły inne tkanki ciała. Pomaga w tym przyjmowanie większych dawek oleju lnianego, oprócz dawki podtrzymującej (1-6 łyżeczek dziennie). Ta zwiększona dawka to dla organizmu dobry początek procesu doprowadzenia kwasów tłuszczowych w tkankach ciała do równowagi. Polega na przyjęciu maksymalnie dużej ilości oleju lnianego przy jednoczesnym przyjmowaniu dawki podtrzymującej. Taka dawka to 8 uncji oleju lnianego plus jedna łyżeczka na każdy funt ciała powyżej Twojej idealnej wagi. Dla osób z nadwagą są to ogromne ilości oleju lnianego i może być niemożliwe aby przyjmować tak duże ilości oleju przez kilka miesięcy. Jedna łyżeczka oleju lnianego = pół uncji oleju lnianego = 14 jednogramowych kapsułek tego oleju.

    Niektóre osoby nie przetwarzają kwasu linolenowego zwartego w oleju lnianym na EPA i DHA. Jeżeli suchość skóry nie poprawia się, występuje wysoki stan zapalny jak również symptomy neurologiczne, przyjmowanie innego rodzaju kwasu tłuszczowego doprowadzi do ustalenia, co jest tak naprawdę problemem. Jeżeli jest nim mnie przetwarzanie kwasu linolenowego zawartego w oleju lnianym na EPA i DHA, należy przyjmować duże ilości oleju z ryb (co zwykle ekonomicznie nie jest praktyczne), spożywać duże ilości makreli i łososia albo stosować podobne środki w celu aktywacji enzymów konwertujących. Jest to szeroko dyskutowane w pracach naukowych i na stronach internetowych.

    Kiedy przyjmowany jest olej lniany, powinno się pić również 1-4 gramów oleju z ogórecznika, aby utrzymać równowagę kwasów omega-6 zawierających kwas gamma-linolenowy. Olej z ogórecznika jest najbardziej ekonomicznym źródłem tych kwasów.

    Mięso, nabiał i owoce morza to główne źródło kwasu arachidonowego, zwiększającego stan zapalny, którego poziom można obniżyć wykluczając je z diety. Aby natychmiastowo obniżyć pozom stanu zapalnego w organizmie, należy ww. produkty całkowicie wykluczyć z diety przez miesiąc i przyjmować 10-30 gramów oleju z ryb podczas, gdy pochodzący z oleju lnianego kwas linolenowy będzie w tym czasie działał na krew i pozostałe tkanki. Inne działania antyalergiczne albo przeciwzapalne mogą być wprowadzane jednocześnie.

    Acetylocholina zwiększa uwalnianie kwasu arachidonowego. Tiamina łagodnie antagonizuje receptory acetylocholiny. Niektóre z antydepresantów jak doxepin też mają charakter antycholinergiczny. Osoby z licznymi nadwrażliwościami na substancje chemiczne s zwykle wyjątkowo wrażliwe na acetylocholinę.

    Kwas arachidonowy jest wytwarzany z kwasu linoleinowego (nie linolenowego) pochodzącego z diety. Pochodzi on z orzechów i licznych olejów roślinnych zawierających kwasy wielonienasycone. Generalna zasada jest taka, że oleje z nasion zawierają omega-6 a oleje z traw – omega-3.

    W przewodach pokarmowych bydła i owiec znajdują się mikroorganizmy, które uwodorniają kwasy tłuszczowe, przyjmowane przez te zwierzęta ze spożywanymi roślinami. Dlatego wołowina, jagnięcina i baranina zawierają tłuszcze wysoko nasycone, w większości w formie kwasu arachidonowego. Świnie i ptaki nie mają tak zbudowanego układu pokarmowego, więc w ich tłuszczach znajduje się więcej kwasów nienasyconych. Oznacza to również, że tłuszcz drobiowy, w szczególności smalec, może w trakcie podgrzewania wytwarzać peroksydy tłuszczowe, a ich spożycie powoduje chwilową aktywację układu immunologicznego, co dzieje się rzadziej przy spożywaniu masła albo tłuszczu z owcy. Wyjątkowy smak, który uzyskujemy smażąc na smalcu, zawdzięczamy właśnie peroksydom tłuszczowym i innym produktom pochodzącym z degradacji kwasów nienasyconych.

    Jeżeli chcesz coś usmażyć, albo bardzo długo gotować, najlepiej stosować masło albo tłuszcz wołowy. Jeżeli chcesz w inny sposób zpożyć tłuszcz zwierzęcy, lepszą równowagę kwasów nienasyconych znajdziesz w tłuszczu drobiowym czy smalcu niż w tłuszczu wołowym, jagnięcym czy maśle. Czegokolwiek być nie użył, na pewno będzie lepsze niż smażenie w oleju wielonasyconym.

    Przyjmowanie oleju z ogórecznika (zawierającego kwas gamma-linolenowy i kwasy omega-6) zwiększa na okres kilku godzin produkcję prostaglandyny E1. To zwiększa też objętość moczu i może powodować uczucie ciepła i poczucie pewnego rodzaju wyobcowania. Można temu zapobiec, przyjmując razem z tym olejem ½-1 tabletki aspiryny.

    Ostateczny produkt metabolizmu kwasu tłuszczowego omega-3, kwas dokozaheksaenowy (DHA) jest niezbędny dla budowy membran komórek mózgu i układu nerwowego. Długoterminowe przyjmowanie oleju lnianego powoli naprawia te membrany i poprawia funkcje neurologiczne.

    Twój metabolizm wytwarza różne kwasy tłuszczowe z kwasów linoleinowego i linolenowego spożywanych w pożywieniu. Jeżeli masz wysoki poziom insuliny – np. poprzez spożywanie dużych ilości węglowodanów ale nie przyjmujesz chromu, będziesz wytwarzał mniej EPA – kwas tłuszczowy, który chroni przed krzepliwością krwi, zawałami i zmniejsza ciśnienie krwi i nadmierny stan zapalny. Jeśli masz podwyższony kortyzol, wytwarzasz więcej kwasu arachidonowego – tego kwasu, który powoduje zmniejszenie stanu zapalnego.