Reklama

    Najbliższe wydarzenia

    Brak wydarzeń

    Interpretacja wyników badań włosa

    Andy Cutler: Hair Test Interpretation: Finding Hidden Toxicities - streszczenie

     

    ZAKŁÓCONY/CHAOTYCZNY TRANSPORT MINERAŁÓW

    Rtęć wpływa na sposób transportu minerałów w naszym organizmie i regulację ich koncentracji. Niektóre z toksycznych efektów rtęci wynikają właśnie z tego wpływu (np. rtęć wpływa na kanały wapnia i możne w konsekwencji wpływać na funkcjonowanie serca).

    Chociaż niektóre inne toksyczne metale także wpływają na transport minerałów, jedynie rtęć wpływa na bardzo wiele protein transportowych i to w wieloraki sposób W rezultacie poziom rtęci może być normalny w krwi, moczu i włosach, podczas gdy duże ilości rtęci znajdują się w innej części organizmu.

    Inny efekt działania rtęci to fakt, że profil pierwiastków we włosach u wrażliwych osób zatrutych rtęcią wskazuje na zdezorganizowany/chaotyczny transport minerałów. Osoby zatrute innymi metalami ciężkimi mają normalny (uporządkowany) transport mineralny i - w większości przypadków - wysoki poziom danej toksyny we włosach. Jeden wyjątek to sytuacja, gdy badanie wykazuje normalny poziom ołowiu u osoby dawno zatrutej ołowiem.

    Najważniejszą cechą wywołanego przez rtęć chaotycznego transportu mineralnego jest to, że poziomy rtęci we włosach, krwi i moczu zwykle są niskie. Zatem zatrute osoby, z wielka ilością rtęci w organizmie, często maja niższe poziomy rtęci we krwi, moczu i włosach niż zdrowi ludzie.

     

    JAK FUNKCJONUJE TRANSPORT MINERAŁÓW?

    Minerały, aminokwasy i inne substancje przemieszczają się w organizmie według określonych zasad. Nasz organizm posiada ściany komórkowe i inne bariery, które utrzymują te rozpuszczalne w wodzie substancje po jednej lub po drugiej stronie, i wiele skomplikowanych mechanizmów przesuwających je przez rożne bariery, zgodnie z potrzebami organizmu. Rtęć powoduje najbardziej rozległy chaos transportu minerałów

     

    Stosunek wapnia do magnezu

    Wysoki poziom we włosach zarówno wapnia jak i magnezu może wynikać z problemów przytarczycy powodujących marnowanie obu minerałów. Czasami nadmiernej aktywności przytarczycy towarzyszy także niskie żelazo we włosach.

    Nietolerancja glukozy, a w poważniejszych przypadkach cukrzyca typu II - możne ujawnić się w badaniu włosów w dwojaki sposób. Niskie zasoby chromu, cynku i manganu w organizmie mogą doprowadzić do problemów z przetwarzaniem węglowodanów. Gdy transport mineralny jest zakłócony, zarówno wysokie jak i niskie poziomy tych pierwiastków we włosach mogą wskazywać na ich niedobór.

    Ponadto, jeśli stosunek wapnia do magnezu Ca/Mg nie mieści się w logicznych granicach, to sugeruje on nietolerancje glukozy.

     

    Stosunek wapnia do fosforu

    Panuje przekonanie, że stosunek wapnia do fosforu (Ca/P) wskazuje, czy ktoś ma "szybki" czy "powolny" metabolizm.

    Szybki metabolizator (osoba z szybkim metabolizmem) ma niski stosunek wapnia do fosforu, a powolny metabolizator (osoba z powolnym metabolizmem) ma wysoki stosunek Ca/P.
    Szybki metabolizator produkuje dużo adrenaliny, powolny nie.

    Powolny metabolizator często ma niższy poziom toksycznych metali we włosach (w porównaniu z zasobami w organizmie) niż szybki metabolizator. Oznacza to, że powolny metabolizator może być bardzo zatruty i może mieć wszystkie toksyczne elementy we włosach na niskim poziomie (zielona strefa w badaniu Doctors' Data).

    Powolny metabolizator odnosi korzyści z suplementacji kompleksu witamin B, konsumpcji protein, węglowodanów i soli kuchennej oraz z ograniczenia spożycia tłuszczów. Ma potrzebę dodatkowego kwasu podczas posiłków, aby pomóc sobie w trawieniu. W tym celu kwaśna forma witaminy C (kwasu askorbinowego) dobrze działają.

    Panuje przekonanie, że szybki metabolizator czuje się dobrze na diecie wodnotłuszczowej (+ duże ilości witaminy D).

     

    stosunek cynku do miedzi oraz cynku do kadmu

    Stosunek cynku do miedzi i cynku do kadmu nie ma żadnego znaczenia w przypadku zakłóconego transportu mineralnego.

    Gdy transport mineralny jest normalny i uporządkowany, utrzymywanie właściwego stosunku Zn/Cu bilansuje aktywność metaboliczna, a utrzymywanie odpowiednio wysokiego stosunku Zn/Cd ma działanie ochronne wobec toksycznych efektów kadmu.

     

    Stosunek potasu (K) i sodu (Na) do wapnia (Ca) i magnezu (Mg)

    POTAS I SÓD na wysokim poziomie, przy jednoczesnym WAPNIU I MAGNEZIE na niskim poziomie oznacza problemy z nadnerczem i produkcję zbyt dużej ilości adrenaliny oraz zbyt małej ilości kortyzolu. Badanie włosów umożliwia zatem wykrycie problemów z nadnerczem i tarczycą wcześniej niż w tradycyjnych badaniach.

    Podwyższony poziom potasu we włosach w stosunku do sodu sugeruje nadmierny poziom hormonów tarczycy lub niedobór miedzi.

    Niski potas w porównaniu z wapniem sugeruje niską czynność tarczycy lub nadmiar miedzi.

    Podwyższenie sodu w stosunku do magnezu może oznaczać nadmierną produkcję adrenaliny. Prowadzi to do hiperaktywności, niepokoju, paniki i słabego funkcjonowania systemu odpornościowego.

    Gdy sód jest niski w stosunku do magnezu, organizm nie może produkować wystarczającej ilości adrenaliny, co prowadzi do złego nastroju i niskiego poziomu energii.

    Wysoki stosunek Ca/P wraz z niskim stosunkiem Na/Mg sugeruje potrzebę suplementacji witaminy B6.
    Gdy Ca/K i Na/Mg są podwyższone, a Ca/P jest niskie to prawdopodobne jest niedobre funkcjonowanie systemu odpornościowego.

    Enzymy trawienne są często potrzebne jeśli Ca/P jest niskie lub jeśli zarówno Na/Mg jak i Ca/K są podwyższone.


    CO JEST WYSOKIE A CO JEST NISKIE W ZAKŁOCONYM TRANSPORCIE MINERALNYM ?

    Nie istnieje generalna reguła odnośnie tego, które pierwiastki znajdują się na niskim lub wysokim poziomie, gdy transport mineralny jest zakłócony z powodu obecności zbyt dużej ilości rtęci.

    Jednakże, pewne rzeczy zdarzają się dosyć często aby warto było o nich wspomnieć.

    Często jod, bor, wapn i kobalt przekraczają zakresy testów (mamy 4 lub więcej pierwiastków w czerwonej strefie).

    W grupie toksycznych pierwiastków zakłócony transport mineralny często prowadzi do znacznego podniesienia ilości jednego z następujących pierwiastków: glin, antymon, nikiel, cyna i tytan, a także do występującego rzadziej podniesienia poziomów arsenu, bizmutu i srebra.

    Wysokie poziomy glinu, antymonu i cyny wynikają ze zwiększonego zatrzymywania tych pierwiastków w organizmie z powodu zakłóconego transportu mineralnego i ograniczenie kontaktu z tymi pierwiastkami często prowadzi do umiarkowanej poprawy symptomów.

     

    WAPN (Ca)

    Poziom wapnia we włosach jest często odwrotnie proporcjonalny do zasobów w organizmie. Wysoki poziom wapnia we włosach sugeruje utratę i marnowanie wapnia.

    Niski poziom wapnia we włosach może sugerować niedobór lub niski poziom wapnia w diecie badanej osoby.

    Osoby z podwyższonym wapniem we włosach powinny konsumować więcej wapnia.

    MAGNEZ (Mg)

    Poziom magnezu we włosach jest zwykle odwrotnie proporcjonalny do zasobów w organizmie, jeśli mamy do czynienia z uporządkowanym transportem mineralnym (niezakłóconym przez rtęć).
    Wysoki magnez we włosach sugeruje niskie zasoby organizmu i vice versa.

    Poziom magnezu w organizmie jest zwykle niski, jeśli mamy do czynienia z zakłóconym transportem mineralnym, niezależnie od poziomu magnezu we włosach.

    Niski poziom magnezu w organizmie jest często związany z hiperaktywnoscia i z trudnościami w zasypianiu.

    Niski magnez we włosach w kombinacji z wysokim cynkiem we włosach jest znakiem, ze potrzeba więcej witaminy B6.

    Ludzie z niskim poziomem magnezu w organizmie nie pocą się duzo.

    Ludzie z podwyższonym magnezem we włosach powinni konsumowac wiecej magnezu.

    Jednak tlenek magnezu jest słabo absorbowany.

     

    SÓD (Na):

    Poziom sodu we włosach nie odzwierciedla poziomu sodu w diecie danej osoby ani zasobów w jej organizmie, nawet jeśli transport mineralny jest normalny i uporządkowany.

    W celiakii - alergii jelitowej na pewne ziarna, która powoduje złą absorpcje - poziom sodu jest znacznie niższy niż potasu.


    POTAS (K)

    Poziom potasu we włosach nie odzwierciedla poziomu potasu w diecie danej osoby albo zasobów organizmu, nawet jeśli transport mineralny jest normalny i uporządkowany.

    Niski poziom potasu we włosach sugeruje możliwość niskiej czynności tarczycy.

    Wysoki poziom potasu we włosach może oznaczać nadmierna aktywność aldosteronu.

    Niskie zasoby potasu w organizmie mogą wywoływać m.in. osłabienie, zmęczenie i zatwardzenie.

    Zakłócony przez rtęć transport mineralny często powoduje funkcjonalnie niski poziom potasu w organizmie. Jednakże nie znajduje to odbicia w poziomie potasu we włosach.


    SIARKA (S)

    Siarka przybiera wiele forma w organizmie i jej chemia jest skomplikowana.

    Poziom siarki we włosach nie stanowi żadnej istotnej informacji odnośnie ważnych form siarki, związanej z potrzeba ograniczeń dietetycznych lub specyficznych suplementów.


    OŁÓW (Pb)

    Podwyższony poziom ołowiu we włosach odpowiada poziomowi w organizmie, lecz nie poziomowi w krwi i moczu.

    W większości przypadków poziom ołowiu będzie podwyższony, jeżeli istnieje problem.

    Niestety poziom ołowiu we włosach nie jest zawsze podwyższony w obecności dużych ilości ołowiu w organizmie, jeśli kontakt z ołowiem zakończył się dawno. Dlatego niski poziom ołowiu we włosach nie wyklucza zatrucia ołowiem (to samo dotyczy poziomu ołowiu we krwi), jeśli kontakt z ołowiem nastąpił dawno i zakończył się.

    Istnieje wiele nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych wskazujących na zatrucie ołowiem, jednakże poziomy ołowiu we włosach są pierwszym laboratoryjnym wskaźnikiem obecności ołowiu (w wyniku chronicznego zatrucia) i ostatnim wskaźnikiem, który normalizuje się po zakończeniu kontaktu z ołowiem.

    Ołów wywołuje zapalenie i uszkodzenie mózgu o wiele łatwiej u dzieci niż u dorosłych. Ołów wywołuje problemy w momencie zatrucia i te problemy pozostaja niezmienne od tego momentu przez cale życie, jeśli nie nastąpi odpowiednia detoksykacja.

    Dzieci absorbują ołów o wiele łatwiej niż dorośli.

    Poziomy wapnia w diecie silnie wpływają na absorpcje ołowiu. Osoby konsumujące mniej wapnia absorbują więcej ołowiu. Wapn zażywany jako suplement jest skuteczny w redukowaniu absorpcji ołowiu.

    Magnez, cynk i żelazo redukują absorpcje ołowiu, a miedz i witamina D zwiększają ja. Witaminy C i E redukują toksyczne efekty ołowiu, a fluorek powiększa je

    Ludzie w każdym wieku całkiem łatwo absorbują wdychany ołów. Ołów gromadzi się w kościach, gdzie pozostaje jako zbiornik toksyn zatruwających dana osobę przez cale życie. W momencie absorpcji ołowiu jego poziomy we krwi są wysokie, lecz spadają gdy ołów przenika do kości i organów wewnętrznych. Około 95% ołowiu w organizmie znajduje się w kościach i ołów wychodzi z nich powoli, dlatego niemożliwe jest wyleczenie zatrutej osoby tylko w kilku cyklach chelatacji.

    Dzieci są 3 razy bardziej wrażliwe na toksyczne efekty ołowiu niż dorośli. U dzieci ołów może wywołać zredukowana inteligencje, trudności w nauce i zaburzenia rozwoju takie jak ADHD (deficyt uwagi + nadpobudliwosc), autyzm.

    Ołów (podobnie jak rtęć) może także wywoływać ataki padaczki. Ołów zakłóca równowagę neuroprzekaźników i może wpływać na wszystkie aspekty funkcjonowania mózgu.

    Wysoki poziom ołowiu w organizmie wywołuje anemie (zredukowane MCV i MCH w badaniu krwi).

    Zarówno ostre, jak i chroniczne zatrucie ołowiem jest zazwyczaj związane z zatwardzeniem, chociaż czasami występuje rozwolnienie.


    MIEDŹ (Cu)

    Poziom miedzi we włosach dokładnie odzwierciedla zasoby organizmu, gdy transport mineralny jest normalny. Bardzo wysoki poziom miedzi we włosach zazwyczaj tez jest znaczący, nawet w przypadku zakłóconego transportu mineralnego. Bardzo niski poziom miedzi we włosach w sporadycznych przypadkach oznacza wysoki poziom miedzi w organizmie. Dzieje się tak w rzadkich chorobach genetycznych (np. choroba Menkesa, czasami w chorobie Wilsona). W obu przypadkach poziom miedzi w organizmie jest bardzo wysoki.

    Wiele defektów metabolizmu miedzi, niektóre z nich wrodzone, prowadzi do podwyższonego poziomu miedzi zarówno w organizmie jak i we włosach.

    Poziomy miedzi we krwi są aktywnie kontrolowane przez organizm i nie zwiększają się w wyniku zatrucia miedzią do momentu, w którym bardzo toksyczne poziomy pojawiają się w tkankach i nieuchronny jest zagrażający życiu toksyczny kryzys. Poziomy miedzi we krwi zmieniają się jednak w znacznym stopniu (podnoszą się i spadają) w odpowiedzi na procesy zapalne. Poziom miedzi we włosach jest całkiem wiarygodny jako wskaźnik poziomów w organizmie, lecz poziomy we krwi i moczu nie maja wielkiego znaczenia.

    Poziomy miedzi we krwi (w czerwonych ciałkach, osoczu i surowicy) są podwyższone z powodu zakłócenia transportu mineralnego w wyniku zatrucia rtęcią, a także w wyniku infekcji lub alergii wywołującej stan zapalny. Wysoki poziom miedzi we krwi nie oznacza zawsze zatrucia.

    Każda nieznaczna nieprawidłowość w funkcjonowaniu wątroby może prowadzić do niewielkiej redukcji wydalania miedzi i do budowania się toksycznych poziomów w organizmie, ponieważ fizjologiczne i toksyczne poziomy miedzi są bardzo bliskie.

    Cynk i witamina C hamują absorpcje miedzi. Molibden reguluje metabolizm miedzi redukując jej poziom w organizmie.

    Suplementy zwiększające ilość żółci zwiększają wydalanie miedzy.

    Kwas alfa-liponowy redukuje wydalanie miedzi w żółci.

    Zakłócenie transportu mineralnego wywołane przez rtęć zazwyczaj sprzyja akumulacji miedzi.

    Większość miedzi znajdującej się w organizmie gromadzi się w wątrobie i w mózgu, które mogą zostać uszkodzone lub mogą funkcjonować nieprawidłowo z powodu zatrucia miedzią. mozg i watroba to docelowe organy rtęci i wielu innych metali ciężkich.

    Miedz jest trucizna współpracującą z innymi ciężkimi metalami, wiec osoby zatrute metalami powinny utrzymywać niskie - normalne poziomy miedzi.

    Oddziaływanie miedzi na zachowanie prawie nie rożni się od efektów rtęci. Symptomy zatrucia miedzią są łatwo mylone z symptomami zatrucia rtęcią.

    W przypadku niedoborów miedzi poziomy miedzi są niskie we wszystkich badaniach (surowica, czerwone krwinki i włosy). Także proteina ceruloplasmin w surowicy znajduje się na niskim poziomie (ponieważ organizm produkuje ja zgodnie ze swym zapotrzebowaniem aby transportować miedz).

    CYNK (Zn)

    Poziom cynku we włosach daje nam istotne informacje o zasobach w organizmie, lecz interpretacja może być skomplikowana. Podwyższony cynk we włosach może oznaczać niskie poziomy w organizmie i niski cynk we włosach może oznaczać to samo.

    Niski poziom cynku we włosach koreluje dobrze z niskim poziomem w krwinkach i z całymi zasobami w organizmie. Wysoki cynk we włosach jest zwykle oznaka marnowania cynku i w konsekwencji niskich zasobów cynku w organizmie (i niskich poziomów cynku we krwi). Rzadko wysoki poziom cynku we włosach wynika z wysokich zasobów cynku w organizmie.
    Poziomy cynku w osoczu i surowicy są zredukowane w ostrej chorobie i nie są wiarygodnymi wskaźnikami zasobów w tkankach.

    Gdy transport mineralny jest zakłócony, wysoki cynk we włosach zawsze oznacza niskie zasoby organizmu - suplementacja cynku jest wtedy wskazana.

    Poziomy cynku w tkankach są prawie zawsze niskie w przypadku zakłóconego transportu mineralnego, chyba ze cynk suplementowany jest na wysokim poziomie.

    Jeśli transport mineralny jest zakłócony a poziomy cynku w organizmie nie są jednoznaczne biorąc pod uwagę stan danej osoby, określenie poziomu cynku w czerwonych krwinkach jest najdokładniejszą miara poziomu cynku tam, gdzie jest on najbardziej potrzebny - wewnątrz komórek.
    Diety wegetariańskie zawierają mało cynku. Wysoka konsumpcja węglowodanów redukuje poziomy cynku w organizmie, a wysoka konsumpcja ziaren hamuje absorpcje cynku. Ponadto absorpcja cynku z jelit jest ograniczona i nasycalna, tzn. coraz mniejsza ilość cynku jest absorbowana gdy wzrasta ilość zażywanego/konsumowanego cynku.

    Niski lub wysoki poziom cynku we włosach - zarówno w przypadku normalnego, jak i zakłóconego transportu mineralnego - sugeruje, ze suplementacja cynku jest wskazana.

    Wysoki cynk we włosach (a także niski magnez) sugeruje, ze organizm możne potrzebować więcej witaminy B6. Alkaline phosphatase we krwi (powyżej 50) sugeruje to samo.

    Poziomy cynku w organizmie są redukowane przez miedz, żelazo, fosforan, wapn, błonnik,wysoka konsumpcje kofeiny i funkcjonalnie nieodpowiednie poziomy hormonów nadnercza. Absorpcja jest uzależniona od konsumpcji, wiec osoby spożywające pokarmy z niewielka ilością cynku absorbują go dobrze, a osoby suplementujace cynk absorbują go słabiej. Z tego powodu ogromne podwyższenie suplementacji cynku prowadzi jedynie do niewielkiego wzrostu absorpcji.

    Podawanie cynku kilka razy dziennie jest bardziej skuteczne (jeśli chodzi o absorpcje) niż podwyższanie ilości cynku podawanej w jednej dawce.

    Kwas alfa-liponowy redukuje wydzielanie cynku (i miedzi) przez wątrobę.

    Duza ilość cynku absorbowana jest w jelicie długim i ludzie z chronicznym rozwolnieniem mogą miedz niedobory cynku.

    Okres polzycia (half-life) cynku w organizmie wynosi około 4 miesiące. Interwencje zmierzające do zmiany poziomów cynku przynoszą wiec zwykle rezultaty stopniowo, w ciągu kilku miesięcy.

    Wedlu bierzacych szacunków około 10% dzieci ma łagodne niedobory cynku i z tego powodu istnieją jakieś negatywne efekty, np. dzieci maja częste infekcje uszu - problem, któremu często można położyć kres suplementacja cynk.

    Niskie poziomy cynku w organizmie ( i wysoki poziom cynku we włosach ) są często związane z zaburzeniami jedzenia takimi jak anoreksja i bulimia. Suplementacja cynku np. 25 mg 3 razy dziennie często pomaga w normalizacji nawyków żywieniowych osób cierpiących na te zaburzenia.

    Suplementacja cynku poprawia uwagę i zachowanie w ADHD.

    Niedobory cynku wpływają niekorzystnie na układ odpornościowy powodując zaburzenie równowagi miedzy komórkami pomocniczymi T1 i komórkami pomocniczymi T2 i redukcje aktywności komórek naturalny zabójca (Natural Killer cells).

    Jest to bardzo często widoczne u osób zatrutych rtęcią i najprawdopodobniej stanowi konsekwencje niedoborów cynku z powodu zakłóconego przez rtęć transportu mineralnego. Prowadzi to do alergii, reakcji autoimmunologicznej i do zlej reakcji systemu odpornościowego na patogeny (wirusy, bakterie, candida i grzyby)