Reklama

    Najbliższe wydarzenia

    Brak wydarzeń

    PANDAS

    PANDAS: „Paediatric Autoimmune Neuropsychiatric Disorder Associated with Streptococcus” czyli popaciorkowcowe dziecięce zaburzenia neuropsychiatryczne oznacza, że gdy organizm broni się przed bakterią z rodziny Streptococcus powodującej ból gardła, część tej obrony jest mylnie przekierowana i atakuje pewne partie mózgu.

    Autoimmunologiczny atak jest skierowany na blisko leżace części mózgu, powodując szereg problemów emocjonalnych i behawioralnych. Gdy po raz pierwszy wykryto PANDAS, wiązano je z zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi, tikami i zepołem Tourette'a. Głównie dlatego że te nienormalne zachowania są oczywiste i łatwo rozpoznawalne.

    Tiki to niekontrolowane ruchy, jak mruganie oczami, wzruszanie ramionami; automatycznie wydawane odgłosy jak chrząkanie, mruczenie; lub powtarzanie pewnych słów. Ostatnio PANDAS kojarzone jest z szerszym zakresem niepożądanych zachowań. Dotknięte nim dzieci mogą mieć kombinację poniższych objawów:

    • brak elastyczności poznawczej, trudności w przekonywaniu, trwanie przy jednym pomyśle

    • obsesyjne/powtarzające się/ kompulsyjne kłótliwe zachowania

    • tiki (powtarzające się ruchy ciała lub wokalizacje)

    • zespół Tourette'a

    • deficyty uwagi oraz opozycyjne/prowokujące zachowania

    Bakteria związana z tymi zaburzeniami jest znana jako beta-hemolizujący paciorkowiec Grupy A (GABHS). Bakterie te są również odpowiedzialne za ostry gościec stawowy, chorobę charakteryzujacą się zapaleniem stawów, która może rozwinąć się po nieleczonym paciorkowcowym zapaleniu gardła. Odmianą ostrej gorączki reumatycznej z najbardziej neurologicznymi objawami jest pląsawica Sydenhama, której symptomy mogą wystąpić kilka tygodni lub miesięcy po infekcji i mogą obejmować obniżone napięcie mięsniowe, słabą koordynację, niezdarne ruchy twarzy, ciała, ramion i nóg.

    Dzieci mogą również zmienić swoje zachowanie. Po kilku tygodniach wszystkie lub większość objawów zniknie, ale może powrócić, gdy dziecko znowy zapadnie na paciorkowcową infekcję gardła (rozpoznaną lub nierozpoznaną).

    Dziecko z niezdiagnozowanym zespołem PANDAS zostanie prawdopodobnie poddane leczeniu w kierunku objawów ADHD lub zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych. Zostaną podane stymulanty lub anty-depresanty i zalecona terapia. Gdy infekcja wycofa się i zmniejszy się poziom przeciwciał paciorkowcowych, objawy również stopniowo złagodzą się a rodzice i lekarze będą przekonani, że leczenie powiodło się. Jednak przy kolejnej infekcji paciorkowcowej objawy powrócą i cały proces powtórzy się. Problem polega na tym, że mózg jest cały czas niszczony przez powtarzające się ataki przeciwciał paciorkowcowych i po kazdym ataku naprawa uszkodzonych tkanek mózgu może nie być tak efektywna i kompletna, jak potrzeba. Ostatecznie u dziecka mogą rozwinąc się chroniczne zaburzenia psychiatryczne.


    Jednak PANDAS nie rozwija się u każdego dziecka, które przejdzie infekcję paciorkowcową. U wielu dzieci (ok. 30%) badania krwi wykażą niedawno przebyte zakażenie paciorkowcem. Ostatnie badania wskazują, że potrzebne są genetyczne predyspozycje lub zetknięcie się z konkretnym szczepem paciorkowca. Jednakże dopóki nie można ustalić dokłądnej przyczyny złego zachowania dziecka, należy postępować rozważnie. W przypadku przewlekłego zapalenia gardła, należy znaleźć lekarza, który ma doświadczenie z PANDAS. Jeśli u dziecka zostanie wyhodowany szczep GABHS powinna zostać zastosowana odpowiednia antybiotykoterapia. Uważa się, że należy również podawać specjalne suplementy, które mają na celu wspomożenie struktur mózgu, oraz probiotyki, które wspomogą kurację antybiotykową i zasiedlą na nowo jelita.

    Należy wówczas obserwować zachowania dziecka, których nie można wytłumaczyć lub nie są zgodne z jego charakterem, takie jak zmiany nastroju, nadaktywność, brak uwagi, obsesyjne myśli, powtarzalność wydawanych dźwięków i wokalizacje, słabsze napięcie mięśniowe i słabsza koordynacja, a nawet moczenie nocne. W przypadku takich zachowań – wg najnowszych badań – długoterminowa antybiotykoterapia nie jest wskazana.

    Wg Jacques Duff i jego wystąpienia na Naukowym Seminarium Międzynarodowego Stowarzyszenia ds Regulacji Neuronalnej w Sydney (wrzesień 2004, Jacques Duff and Dr. Joe Nastasi) gdy podejrzewa się PANDAS z uwagi na spełnione kryteria diagnostyczne, przyjmuje się hipotezę, że podawanie anytbiotyków przez krótki okres (w przypadku potwierdzenia infekcji wywołanej GABHS) wraz z suplementacją mającą na celu odżywienie tkanek mózgu może pomóc odzyskaniu sprawności mózgu i uchronić przed pełnym rozwinięciem się poważnych chronicznych zaburzeń psychiatrycznych.

    Na podstawie danych odnośnie okresu rekonwalescencji (gdy przeciwciała GABHS zmniejszają się do normalnego poziomu) po infekcji paciorkowcowej, zakłąda się, że wspomożenie mózgu suplementami zmniejszy podatność na dalsze uszkodzenia spowodowane przeciwciałami paciorkowcowymi. To jest zdroworozsądkowe podejście do medycznego problemu bez żadnych udowodnionych jeszcze rozwiązań.

    Czy można wykonać badanie wykrywające PANDAS?

    Nie. Diagnoza PANDAS jest diagnozą kliniczną, co oznacza, że nie istnieją testy laboratoryjne, które mogą wykryć ten problem. Lekarze kliniczni wykorzystują 5 diagnostycznych kryteriów (poniżej). Obecnie jest to jedyny sposób na ustalenie czy dziecko może mieć PANDAS.

    Jakie są kryteria diagnostyczne dla PANDAS?

    Zespół PANDAS diagnozowany jest, jeśli wystąpią następujące objawy po infekcji paciorkowcowej:

    • wystąpienie zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych i/lub tików, objawów ADHD lub zachowań opozycyjnych,

    • neurologiczne nieprawidłowości (hiperaktywność motoryczna, przypadkowe ruchy, choreograficzne ruchy)

    • wystąpienie objawów w wieku dziecięcym (od lat 3 do okresu dojrzewania płciowego)

    • epizodyczne nasilenie objawów (objawy pojawiają się i ustępują)

    • związek z beta-hemolizującym paciorkowcem Grupy A (GABHS)

    • potwierdzenie GABHS przez wyhodowanie tych kultur bakterii z gardła lub w badaniu serologicznym (ASOT lub AntiDNAse-B)

    • wystąpienie wcześniej szkarlatyny lub gorączki reumatycznej

    Co oznacza epizodyczny przebieg objawów?

    Dzieci z PANDAS przeżywają dramatyczne regresy i postępy w zaburzeniach obsesyjno-kompulsynych (ZOK) i/lub tikach.Tiki lub ZOK, które są prawie zawsze obecne na pewnym stałym poziomie, nie przejawiają epizodyczności. Wiele dzieci z ZOK lub tikami mają dobre i złe dni lub nawet dobre i złe tygodnie. Jednak pacjenci z PANDAS charakteryzują się bardzo nagłymi pogorszeniami i polepszeniami objawów. Gdy dojdzie do kolejnej infekcji paciorkowcowe, objawy nagle ponownie pogarszają się. Zwiększone nasilenie objawów nie ustępuje przez przynajmniej kilka tygodni, a może trwać nawet kilka miesięcy. Tiki lu b ZOK potem wydają się ustępować a dzieci często cieszą się przez kilka tygodni lub miesięcy życiem bez problemów. Po kolejnym zapaleniu gardła wywołanym paciorkowcowami tiki lub ZOK powracają nagle i dramatycznie jak poprzednio.

    Dziecko miało kiedyś paciorkowcowe zapalenie gardła i ma tiki/ZOK. Czy to oznacza, że to dziecko ma PANDAS?

    Nie. Wiele dzieci ma ZOK i/lub tiki i prawie wszystkie dzieci w wieku szkolnym zapada na paciorkowcowe zapalenie gardła. Ale tylko gdy dziecko ma epizodyczny przebieg tików i/lub ZOK i ma zapalenie gardła krótko przed zaostrzeniem objawów wskazuje na możliwość PANDAS.


    Co oznacza podniesiony poziom przeciwciał paciorkowcowych? Czy to źle?

    Podniesiony wskaźnik przeciwciał (ASOT lub AntiDNAse-B)oznacza, że dziecko miało infekcję paciorkowcową jakiś czas temu, w ciągu kilku ostatnich miesięcy i jego organizm stworzył przeciwciała do zwalczenia tej bakterii. To nie jest źle. W rzeczywistości to normalna, zdrowa odpowiedź organizmu. Przeciwciała tworzone do walki z bakteriami patogennymi zostają w organizmie przez jakiś czas po infekcji, a czas ich utrzymywania się jest różny dla poszczególnych ludzi. Niektóre dzieci mają pozytywne miana przeciwciał wiele miesięcy po infekcji. Oznacza to, że podniesiony poziom przeciwciał nie ma nic wspólnego z obecnym zaostrzeniem objawów, i wskazuje tylko na dawno przebytą infekcję paciorkowcową gardła.


    Czy dorosły lub nastolatek może mieć PANDAS?

    Z definicji wynika, że PANDAS jest zaburzeniem dziecięcym. Możliwe jest, by nastolatki i dorosli wykazywali zaburzenia obsesykno-kompulsyjne związane z układem immunologicznym. W medycznej literaturze istnieją przypadki starszych osób wykazujących takie objawy.


    Czy penicylina zwalczy PANDAS?

    Nie. Penicylina i inne antybiotyki zabijają paciorkowce i inne bakterie. Antybiotyki leczą zapalenie gardła wywołane paciorkowcami usuwając bakterie. Jednak w przypadku PANDAS okazuje się, że przyczyną problemów są przeciwciała produkowane przez organizm w odpowiedzi na infekcję paciorkowcową, a nie sama bakteria. Dlatego nie można oczekiwać, że antybiotyki (takie jak penicylina) wyleczą objawy PANDAS.

    Trwają badania nad wykorzystanie antybiotyków jako formę profilaktyki problemu. Jednak sukces w antybiotykowej profilaktyce jeszcze nie został udowodniony. Dopóki użyteczność antybioków nie zostanie ustalona, penicylina ani żadne inne antybiotyki nie powinny być stosowane w długotrwałym leczeniu zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych i tików.







    na podstawie: http://www.adhd.com.au/PANDAS.htm