Reklama

    Najbliższe wydarzenia

    Brak wydarzeń

    Candida a autyzm

    Związek drożdżaków Candida z autyzmem

    Dr Stephen M. Edelson
    Center for the Study of Autism, Salem, Oregon

    Jest wiele dowodów na to, że drożdżak Candida albicans może spowodować autyzm oraz nasilić różne problemy behawioralno-zdrowotne u osób z autyzmem, w szczególności u tych, u których objawy wystąpiły późno.

    Scenariusz. Candida albicans jest jednokomórkowym drożdżakiem, umiejscowionym w różnych częściach układu pokarmowego. Ogólnie mówiąc, korzystne dla zdrowia mikroorganizmy ograniczają ilość drożdżaków w układzie pokarmowym i kontrolują ich poziom. Niestety przyjmowanie antybiotyków (w szczególności częste) niszczy te mikroorganizmy, co może spowodować namnożenie się Candida albicans. Kiedy drożdżaki rozwijają się, wypuszczają do organizmu toksyny, które upośledzają funkcje ośrodkowego układu nerwowego i układu odpornościowego.

    Niektóre problemy behawioralne powiązane z rozrostem Candida albicans to: splątanie toku myśli, hiperaktywność, problemy z koncentracją, łatwe wpadanie w złość, agresja. Problemy zdrowotne to np: bole głowy i brzucha, zatwardzenia, bolesne gazy, uczucie zmęczenia I depresja. Zwykle problemy intensyfikują się podczas przebywania w wilgotnych miejscach oraz w dżdżyste dni. Stan ten pogorszyć może ekspozycja na chemikalia zawarte w perfumach i środkach owadobójczych.

    Dr. William Shaw przeprowadził badania dotyczące wpływu drożdżaków na dzieci z autyzmem. Odkrył obecność metabolitów wytwarzanych przez te organizmy w moczu dzieci z autyzmem, które dobrze zareagowały na leczenie przeciwgrzybiczne. Dr. Shaw jego koledzy zauważyli zmniejszenie poziomu kwasów organicznych w moczu oraz zmniejszoną hiperaktywność i skłonność do autostymulacji, stereotypowych zachowań, jak również lepszy kontakt wzrokowy, rozwój mowy i zwiększoną koncentrację.

    Jest wiele bezpiecznych metod na leczenie rozrostu grzybów, takich jak przyjmowanie suplementów, które doprowadzą do zasiedlenia układu pokarmowego „dobrymi” bakteriami (np. z grupy acidophilus) oraz przyjmowanie leków przeciwgrzybicznych ( np Nystatyna, Ketokonazol, Diflucan). Zaleca się również wprowadzenie specjalnej diety, ubogiej w cukier i inne skłądniki pożywienia, którymi karmią się grzyby. Co ciekawe, jeżeli to Candida albicans powoduje problemy zdrowotne i behawioralne, pacjent będzie się bardzo źle czuł przez kilka dni po rozpoczęciu leczenia mającego na celu zniszczenie nadmiaru drożdżaków. Są one niszczone, a ich szczątki krążą po organizmie ludzkim aż do wydalenia. Dlatego osoba, u której wystąpi negatywna reakcja wkrótce po przyjęciu leku na Candida albicans (tzw. reakcja Herxheimera) to osoba, która ma dobrą prognozę.